มาตรฐานต่างๆของเครือข่ายอินเทอร์เน็ต ถูกกำหนดขึ้นเพื่อป้องกันปัญหาต่างๆ ที่อาจจะเกิดขึ้นจากการที่คอมพิวเตอร์หลากหลายรูปแบบ จะต้องมาทำงานร่วมกันบนเครือข่ายขนาดมหึมานี้ มาตรฐานเหล่านี้เป็นข้อกำหนดซึ่งถูกจัดสร้างขึ้นเป็นบรรทัดฐาน เพื่อให้คอมพิวเตอร์ที่มีความแตกต่างกัน สามารถติดต่อสื่อสารถึงกันได้โดยไม่ผิดพลาด
การรับส่งข้อมูลบนเครือข่ายอินเทอร์เน็ต จะใช้รหัสแบบต่างๆกัน มาตรฐานจึงเป็นสิ่งจำเป็นเพื่อกำหนดว่ารหัสต่างๆ มีความหมายอย่างไร
มาตรฐาน RFC2278 ของเครือข่ายอินเทอร์เน็ต กำหนดให้รหัสอักขระทุกรหัสที่จะใช้บนเครือข่ายนี้ ทำการจดทะเบียน เพื่อที่ผู้ใช้เครือข่ายอินเทอร์เน็ตจะได้มีเข้าใจในข้อความเป็นบรรทัดฐานเดียวกัน
จริงอยู่ที่ประเทศไทยมีมาตรฐานอักขระซึ่งกำหนดโดย สำนักงานมาตรฐานอุตสาหกรรม ดังที่เรียกกันโดยทั่วไปว่ารหัส สมอ. แต่รหัส สมอ. หรือที่มีชื่อทางการว่า มอก.620 หรือ TIS-620 นี้ เป็นมาตรฐานของประเทศไทย ซึ่งเมื่อนำไปใช้บนเครือข่ายอินเทอร์เน็ต ก็อาจเกิดความเข้าใจไม่ตรงกันได้ ดังนั้นจึงมีความพยายามที่จะจดทะเบียน รหัส สมอ. ที่ Internet Assigned Numbers Authority (IANA) ซึ่งเป็นผู้ควบคุมมาตรฐานของเครือข่ายอินเทอร์เน็ต และได้ดำเนินการจดทะเบียนจนสำเร็จ เมื่อวันที่ 22 กันยายน 2541
พ่อ แม่ พี่ น้อง ใจเย็นๆหน่อย ยังเขียนไม่จบ